شب های  امتحان،  بر  ما  چه  می رود؟       در   ماتمم   و   هیچ، خوابم   نمی برد

ده   دور   کرده ام،   شب  تا  سحر   ولی       هنگام     امتحان،   از   یاد   می رود

ذهنم مشوّش است، سرشار از استرس        آینده  مبهم است، فردا چه می شود؟

جانم   به  لب  رسید،  یارب  مدد  رسان        این  بنده   را  ببخش،  آدم  نمی شود

ترمی   دگر  روم،    از   بهر    ثبت    نام       عمرم به سر رسید، آخر چه می شود؟

گنجشک با خدا قهر بود…….روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت . فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت: می آید ؛ من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی هستم که دردهایش را در خود نگاه میدارد…..
و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست. فرشتگان چشم به لب هایش دوختند، گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود : با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست.
گنجشک گفت : لانه کوچکی داشتم، آرامگاه خستگی هایم بود و سرپناه بی کسی ام. تو همان را هم از من گرفتی. این طوفان بی موقع چه بود؟ چه می خواستی؟ لانه محقرم کجای دنیا را گرفت ه بود؟ و سنگینی بغضی راه کلامش بست.
سکوتی در عرش طنین انداخت فرشتگان همه سر به زیر انداختند. خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند. آن گاه تو از کمین مار پر گشودی.
گنجشگ خیره در خدائیِ خدا مانده بود.
خدا گفت: و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی! اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود. ناگاه چیزی درونش فرو ریخت …
های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد …

ای آزادی تو را دوست دارم، به تو نیازمندم، به تو عشق می ورزم

 بی تو زندگی دشواراست، بی تو من هم نیستم ؛ هستم ، اما من نیستم

یک موجودی خواهم بود توخالی ، پوک ، سرگردان ، بی امید ، سرد ، تلخ 

بیزار ، بدبین ، کینه دار ، عقده دار ، بیتاب ، بی روح ، بی دل ، بی روشنی ، بی شیرینی 

 بی انتظار ، بیهوده ، منی بی تو

یعنی هیچ
ای آزادی، من از ستم بیزارم، از بند بیزارم، از زنجیر بیزارم، از زندان بیزارم

از حکومت بیزارم، از باید بیزارم، از هر چه و هر که تو را در بند می کشد بیزارم

ای آزادی، چه زندان ها برایت کشیده ام

 و چه زندان ها خواهم کشید و چه شکنجه ها تحمل کرده ام

 و چه شکنجه ها تحمل خواهم کرد

 اما خود را به استبداد نخواهم فروخت، من پرورده ی آزادی ام

 استادم علی است، مرد بی بیم و بی ضعف و پر صبر، و پیشوایم مصدق

 مرد آزاد، مرد، که هفتاد سال برای آزادی نالید

من هرچه کنند، جز در هوای تو دم نخواهم زد. اما، من به دانستن از تو نیازمندم

 دریغ مکن، بگو هر لحظه کجایی چه می کنی؟ نا بدانم آن لحظه کجا باشم، چه کنم؟ ...

« دکتر علی شریعتی »

دنيا را بد ساخته اند... کسي را که دوست داري ، تو را دوست نمي دارد

کسي که تو را دوست دارد ، تو دوستش نمي داري

 اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد

 به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسید و

 اين رنج است . زندگي يعني اين.....

دنيا را بد ساخته اند؟

يا اينكه ما خرابش كرديم؟  

پس ما اين وسط چيكاره ايم؟

زندگيتو خودت بساز!

اینم دوستای جیگرم

به بی انتهای اسمان وبه پرشوری دریا خدایا ازتو می خواهم که درتنهایی

پناهم باشی تکیه گاه بی کسیهایم باش ومرا ازهرچه بداست رها کن

خداواندا غم تنهایی را به جان می خرم وباتوقسمت می کنم

بارالها هرچه دارم ازتودارم پس عـقـلی به من ده تا در

برابرناتوانیهایم ازان استفاده کنم وزبانی برمن ده که ازهر

تیغی برنده تـرباشد دانایـی ده تا کـــه ازهرچـه بد بـدورمـانـم

مرگ یعنی پیوستن دو خط موازی به هم

مرگ یعنی رج زدن سکوت مبهم

مرگ یعنی سکوت عقربه ی ساعت

مرگ یعنی به آخرین نفس،قناعت

مرگ یعنی سفر رفتن بدون عادت

مرگ یعنی قفس کهنه را شکستن

مرگ یعنی با تن رنجور پریدن

آدمک اخر دنياست بخند

بودن من از یادها رفته است

 او گمشده است در میان هزاران کودکی که هر روز پا به این دنیا می گذارند 

 پیدا کردنش دشوار شده است . رد پایش را هر روز دنبال می کنم

 پاهای کوچک و سرد بودنم هر روز مرا به دنبال خود می کشاند

 بدون اینکه خود را به من نشان دهد .سالهاست که مرا به دنبال خود این چنین راهی راهها کرده است

وجود من گمشده است و چه گم شدن زیبایی هستی مرا در درون خود فرو برده است