دلم تنگ شده........

                   دشوار ِ زندگي ....

                               هرگز براي ما،

                                     بي رزم ِ مشترک،

                                               آسان نمي شود!

                             همراه شو عزيز!!!

                    تنها نمان به درد

                             کاين درد مشترک،

                                        هرگز جدا جدا،

                                              درمان نمي شود...!

وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه می‌زنه

همه غصه های دنیا توی سینه منه

توی قطره های بارون می کنه بغض صدام

دیگه غیر از یدونه پنجره چیزی نمی خوام

پشت این پنجره می شینم و آواز می خونم

منتظر واسه رسیدنت تو بارون می مونم

زیر بارون انتظارت رنگ تازه ای داره

منم عاشق ترم انگار وقتی بارون می باره

بعضی وقتا که می آی سر روی شونم می زآری

تموم غصه ها رو از دل من در می یاری

اما این فقط یه خواب، خواب پشت پنجره

وقت بیداری بازم غم می شینه تو حنجره

دلم گرفته از این دنیا،مرا ببر ای دوست به شهر آرزوها،به کوچه کودکی،به سر زمین آرزوها

مرا ببرای دوست به مهربانی دلها،به لحظه های صداقت به صفای دلها!

مرا ببرکه دلم گرفته از این آدمکها...

مرا ببر به سادگی چشمانت،به دیروز، باز هم از عشق بگو که دلم گرفته از این دنیا

خسته ام,,,
خسته ز فردایی دگر
از غزل از این غروب بی سحر

خسته ام از این به ظاهر مردمان
خسته از  کابوس  تکرار زمان

خسته ام از واژه ها از این غروب جمعه ها
خسته ام از روزگار از این سرای تنگ و تار

خسته ام از این همه فریاد اما بی جواب
تا سحر بیداری و نالیدن از بخت خراب

خسته ام از تیرگی از این سراپا کهنگی
خسته ام از بودنم از بی کسی سرودنم

خسته ام از غصه ها از این سقوط بی صدا
خسته ام از شکوه ها از خاکیان بی وفا
خسته ام از این خزان ازغربت تلخ زمان

خسته ام
از خلقتم از این عروسک بودنم
خسته ام از بند ها در دست این نا مردها
خسته ام گنگم پریشانم دگر

در غروب تیرگی  مردم دگر
اه من مردم دگر

بهار بهار
پرنده گفت یا گل گفت؟
خواب بودیم و هیچکی صدایی نشنفت

بهار بهار ...صدا همون صدا بود
صدای شاخه ها و ریشه ها بود
بهار بهار چه اسم آشنایی
صدات میاد اما خودت کجایی؟

وا بکنیم پنجره ها رو یا نه؟
تازه کنیم خاطره ها رو یا نه؟
 بهار اومد لباس نو تنم کرد
تازه تر از فصل شکفتنم کرد

بهار اومد با یه بغل جوونه
عیدو آوورد از تو کوچه تو خونه

بهار بهار یه مهمون قدیمی
یه آشنای ساده و صمیمی
یه آشنا که مثل قصه ها بود
خواب و خیال همه بچه ها بود

یادش بخیر بچه گیا جه خوب بود
حیف که هنوز صبح نشده غروب بود
آخ که چه زود قلک عیدیامون
وقتی شکست باهاش شکست دلامون

بهار اومد برفارو نقطه چین کرد
خنده به دلمردگی زمین کرد

چقدر دلم فصل بهارو دوست داشت
وا شدن پنجره ها رو دوست داشت

بهار اومد پنجره ها رو وا کرد
منو با حس دیگه آشنا کرد
یه حرف یه حرف، حرفای من کتاب شد
حیف که همه ش سووال بی جواب شد

دروغ نگم هنوز دلم جوون بود
که صب تا شب دنبال آب و نون بود

بهار اومد اما با دست خالی
به یه بغل شکوفه خیالی

بهار بهار گلخونه های بی گل
خاطره های مونده اون ور پل

بهار بهار یه غصه همیشه
منظره های مات پشت شیشه

بهار بهار حرفی برای گفتن
تو فصل بی حوصلگی شکفتن

بهار بهار پرنده گفت یا گل گفت
ما شنیدیم هر کسی خوابه نشنفت

به کی بگم به کی بگم
بیزارم از دلواپسی
یه عمره تنها موندم و
نمونده واسه من کسی
دلواپسم عاشق بشم
یه وقت جوابم بکنه
یار وفادار بره و
تو غم خمارم بکنه
دلواپسم نگاهشو
بدوزه تو چشم کسی
مثل قناریا برم
یه گوشه کنج قفسی
سر بذارم رو زانوهام
عکسش بیاد تو خواب من
صداش کنم از دل و جون
ولی نده جواب من
دلواپسم عاشق بشم
دلم که طاقت نداره
برای ناکامی عشق
دلم جسارت نداره

دلواپسم عاشق بشم
یه وقت جوابم بکنه
یار وفادار بره و
تو غم خمارم بکنه
دلواپسم نگاهشو
بدوزه تو چشم کسی
مثل قناریا برم
یه گوشه کنج قفسی

با سلام يه کليپ  رقص تو 13 بدار گزاشتم خوبه ببينيد ميعرضه

دانلود

عبور یک غریبه بود

 که با دستای اهنین سکوت سپیدم را ربود

  فریاد از ان سکوت

 نفرین بر این عبور من سکوتم را باز خواهم گرفت...!!!

::گریه کن::

گریه کن! گریه قشنگه،

گریه سهم دل تنگه،

گریه کن! گریه غروره،  مرهم این راه دوره...

سر بده آواز هق هق!

خالی کن دلی که تنگه،

گریه کن! گریه قشنگه،

گریه قشنگه، گریه سهم دل تنگه؛

گریه کن! گریه قشنگه...

بذا پروانه احساس،

دلتُ بغل بگیره،

بغضِ کهنه رو رها کن،

تا دلت نفس بگیره...!

نکنه تنها بمونی،    دل به غصه ها بدوزی

تو بشی مثل ستاره...!

تو دل شبا بسوزی

گریه کن! گریه قشنگه،

گریه سهم دل تنگه...

گریه کن! گریه قشنگه،

گریه سهم دل تنگه،

            من کمی می خندم
            باد می آید
            وحضورش
            وتداعی همان حادثه سبز قشنگ:
              صبح بود 
                   یا که یک ظهر عجیب
                   یا غروب خورشید
                   یا سحرگاه وداع
                       من چه تنها بودم!
                       و چه اندازه غریب!

                       و سبک ...تازه ...سفید
                       چشم هایم اما
                                       پر تکلیم
                                                   آتش 
                                                        عشق

                       نور می چرخید
                       ذره های پر نور 
                       گرد او می تابید
                       قبله بود و دل من غرق تماشای نگاه
                                               دل من منتظر حادثه ای
                                                         دل من شرم نداشت
                                                                   دل من کودک بود
                      قبله بود و عظمت
                                 قبله بود و فوران آتش
                                                       انفجار و پرتاب

                                  قبله بود و...
                                  دل من کودک بود
                                  روبروی کعبه
                                  قد علم کرد و چنین گفت به او:
                                  ای خدای عشق!
                                  ای خدای آبی پر شور!
                                  ای خدای دست های نور!
                                  ای خدای آتش و موسی و کوه طور!
                                  ای خدای مستی و انگور!
                                  ای خدای خون ودار پر تب منصور!
                                  ای خدای نور!
                                         این منم
                                         بی تاب وسرگردان
                                           این منم
                                           مشتاق چرخیدن به نام عشق
                                            رعد زد
                                            آتش فرو پاشید
                                        کهکشان وآسمان کعبه در هم ریخت

                                           قلب من در زیر آوار غریب آسمان جا ماند

                                                 چشم هایم مرد
                                                 قلب من کودک بود
                                                 قبله بود وعظمت
                                                 قبله بود و فوران آتش
                                                 قبله بود و...
                                                 قلب من کودک بود

ازاین عشق به هر عشق جهان می خندم

                                      هرکه ارد سخن عشق به ان می خندم

روزی از عشق دلم سوخت که خاکستر شد

                                     بعد ازاین سوز به هر سوز جهان می خندم..

کاش می شد بار دیگر سرنوشت از سر نوشت

کاش می شد هرچه هست بر دفتر خوبی نوشت

کاش می شد از قلمهایی که بر عالم رواست

با محبت ،با وفا با مهربانی ها نوشت

کاش می شد اشتباه هرگز نبودش در جهان

داستان زندگانی بی غلط حتی نوشت

کاش دلها از ازل مهمور حسرتها نبود

کاین همه ای کاش ها بر دفتر دلها نوشت...

** خبر آمد خبری در راه است
سرخوش آن دل که از آن آگاه است

** شاید این جمعه بیاید...شاید
پرده از چهره گشاید...شاید

** دست افشان...پای کوبان می روم
بر در سلطان خوبان می روم

** می‌روم بار دگر مستم کند
بی‌سر و بی‌پا و بی‌دستم کند

** می‌روم کز خویشتن بیرون شوم
در پی لیلا رخی مجنون شوم

** هر که نشناسد امام خویش را
بر که بسپارد زمام خویش را

** با همه‌ی لحن خوش آواییم
در به در کوچه‌ی تنهاییم

** ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر
نغمه‌ی تو از همه پر شورتر

** کاش که این فاصله را کم کنی
محنت این قافله را کم کنی

** کاش که همسایه‌ی ما می‌شدی
مایه‌ی آسایه‌ی ما می‌شدی

** هر که به دیدار تو نایل شود
یک شبه حلال مسائل شود

** دوش مرا حال خوشی دست داد
سینه‌ی ما را عطشی دست داد

** نام تو بردم لبم آتش گرفت
شعله به دامان سیاوش گرفت

** نام تو آرامه‌ی جان من است
نامه‌ی تو خط امان من است

** ای نگهت خاست گه آفتاب
در من ظلمت زده یک شب بتاب

** پرده برانداز ز چشم ترم
تا بتوانم به رخت بنگرم

** ای نفست یار و مددکار ما
کی و کجا وعده‌ی دیدار ما

** دل مستمندم ای جان، به لبت نیاز دارد
به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد

** به مکه آمدم ای عشق تا تو را بینم
تویی که نقطه‌ی عطفی به اوج آیینم

** ببوسم خاک پاک جمکران را
تجلی خانه‌ی پیغمبران را

** خبر آمد خبری در راه است
سر خوش آن دل که ار آن آگاه است

** شاید این جمعه بیاید...شاید
پرده از چهره گشاید...شاید

زنده یاد آغاسی

خوشحالم پدري دارم که هنوز وقتي ميخندم و شيطنت ميکنم هيجان تمام بدنشون  رو ميگيره  و چشماشون برق ميزنه...
خوشحالم مادري دارم که توي اين سن هنوز براي نخوردن صبحانه دعوام ميکنه. ...
خوشحالم خواهري دارم که وقتي دير ميکنم با چشماش بهم ميفهمونه که هرزگي کار خوبي نيست ....
خوشحالم برادري دارم که وقتی میبینه ناراحتم آروم میشینه تا بگه داداش منم درک میکنمت...
خوشحالم داداشي اي دارم که وقتي باهام حرف ميزنه آروم ميشه ......

خوشحالم خاهر زاده  کوچولويي دارم که وقتي صداش ر و از پشت تلفن ميفهمم تمام مشکلاتم فراموشم ميشه .....

خوشحالم دوستایی  دارم که وقتي نوشته هام رو دیر دیر ميزارم شاکي ميشن و بهم تذکر ميدن که سياه کردن دفتر چه فايده ؟!...

خوشحالم بودم که دوستی داشتم  که فکر می کردم ميتونم از پشت تلفن باهاش گريه کنم و باهاش بخندم.....


خوشحالم بودم که دوستي دارم که هميشه نگرانم ميشه و من بابت بي توجهيم بايد همه بار ازش معذرت خواهي کنم.....

ناراحتم کسي رو دارم که وقتي ميخوام باهاش تماس بگيرم دودل ميشم....
ناراحتم کسي رو دارم که وقتي باهاش حرف ميزنم کف دستم عرق ميکنه....

ناراحتم چون فکر می کردم عشقی دارم که ميتونم بهش بگم:بوسيدن گناه نيست .....
ناراحتم کسي رو دارم که چندروز جوابم رو نميده فقط بخاطر اينکه عصبانيتم بخوابه و فکر نميکنه من نگران ميشم...

ناراحتم کسی رو ندارم که وقتي دستام يخ ميکنه محکم بين انگشتانش بگيره  که گرم بشم....
ناراحتم کسي رو دارم که دلم واسش تنگ ميشه ....
           

خوشحالم که خدا رو دارم که هیچوقت تنهام نذاشته و از من دور نیست

خوشحالم از داشته ها و ناراحتم از قدر ندونستن داشته ها نه از حسرت نداشته ها....

سکوت نه از بي صداييست.

نفس هست و حرف هم.

ناگفته ها و گفته شده ها.

 شنيده ها و نشنيده ها.

سکوت از نبودن بغض نيست.

 از بي دردي نيست.

سکوت از عادت نيست.

 از روزمرگي و فراموش شدگي.

 از خواب و رخوت و بي حوصلگي.

             از دلتنگي.

سکوت از فريادهاي در گلو مانده است و نعره هايي که هيچ وقت شنيده نشد.

همه چيز هست و گوشي نيست براي شنيدن.

 جز سکوتي که گاه و بيگاه همدم فريادهايي است که بي خبر و ناخواسته از

روزهايي دور ميايد.

از دلتنگيهايي که فراموش شده.

از خيانتهايي که به روزگار شده.

نه انگار.... باز هم حرفي نيست.

خدا جون وقتی من را نقاشی می کردی زیبا نقاشی ام کردی ممنون

سالم نقاشی ام کردی باز هم ممنون

با غرور نقاشی ام کردی باز هم ممنون

ولی آخه خدا جونم چرا تنها نقاشی ام کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خدا جونم ممنونتم كه :
اگه شیطون هم بخواد منو گول بزنه تو نمیذاری . دستم رو میگیری که پام نلغزه. خدا جونم فقط خودت میدونی الان بیشتر از هرکس دیگه و هر چیز دیگه ای دوست دارم. فقط تو میدونی که قلب من پر از عشق توئه. . ممنونم که اینقدر حواست به من هست. ممنونم که منو فراموش نمیکنی . خداجونم به خاطر همه آرامشی که بهم میدی شکرت. ازت میخام که همیشه همراهم باشی. تو هر نفسی که میکشم. تو هر قدمی که راه میرم. قدرت تو خیلی وسیعه. من تو زندگیم به یه تکیه گاه قوی نیاز دارم. و چه تکیه گاهی قوی تر از تو. و چه عشقی والاتر از توو چه دوستی بهتر از تو قربونت برم خدا برا همه چیز هم داده هات و هم نداده هات

سلام  دوستان

می خوام بنویسم از سرخط با یه زبونه دیگه واسه یکی دیگه واسه کسی که میدونم هیچوقت تنهام نمی ذاره

آره واسه هیچکس می نویسم  هیچکسی که دارمش و هیچوقت هیچکسو تنها نمی زاره

خدای من هیچکس  درسته  هیچکس نیست ولی خیالم راحته که هیچوقت دلمو نمی شکنه تنها ترم نمی زاره

هیچکس خسته شدم از این آدمای زمینیه خود خواه

اونایی که نمی دونند عشق هست عاشق هست داستان نیست

هیچکس بهش گفتم که دوستت دارم ولی به حرفام خندید

گفتم عاشقتم باز خندید

گفتم بی تو می میرم باز باور نکرد

مردم ولی باور نکرد هیچکس ایول به معرفتت که تنهام نمی زاری

کمکم کن خدا نذار تنها بمونم

درسته من بدم ولی مگه بدا دل ندارن؟؟؟

خدا می خوام عاشق باشم

نه نه دیگه عاشق زمینیا نمی شم

فقط به تو فکر می کنم هیچکس

گاهی خیال می کنم از من بریده ای

بهتر ز من برای دلت برگزیده ای

از خود سوال می کنم ایا چه کرده ام؟

در فکر میروم که تو از من چه دیده ای؟

از من عبور می کنی و دم برنمی زنی

تنها خوش است دلم که شاید ندیده ای

یکروز می رسد که در اغوش گیرمت

هرگز بعید نیست ، خدا را چه دیده ای؟!!!...

سعي کن هميشه تنها باشي

زيرا تنها به دنيا امده اي و تنها از دنيا خواهي رفت

بگذار عظمت عشق را درک نکني

زيرا انقدر عظيم است که تو و هستي تو را نابود مي کند

بگذار خانه ي عشقت خالي از وجود کسي باشد

زيرا اگر عشق در ان منزل کند به ويرانه هايش هم رحم نخواهد کرد